De achtergrond

De zaak is aanhangig gemaakt door een Spanjaard die online een krantenartikel uit 1998 tegenkwam. In dat artikel werd aangekondigd dat hij zijn bezittingen via een gedwongen verkoop van de hand moest doen.
De Spanjaard in kwestie vond dat dit artikel uit 1998 inmiddels niet meer relevant was en hem onnodig hinderde in het dagelijks leven (reputatieschade).

Het oorspronkelijke krantenartikel uit 1998 zag er als volgt uit:

De uitspraak

Het Europese Hof oordeelde vervolgens dat de functionaliteiten die Google biedt, conflicteren met de eerbiediging van het privéleven en het recht op bescherming van persoonsgegevens. Volgens het Hof biedt Google de mogelijkheden om informatie die normaliter nauwelijks met elkaar in verband kan worden gebracht, toch samen te kunnen brengen.(Bron: Elsevier)

 'Door geautomatiseerd, onophoudelijk en systematisch op het internet te zoeken naar informatie, verzamelt de exploitant van een zoekmachine gegevens. Het Hof is bovendien van oordeel dat de exploitant deze gegevens 'opvraagt', 'vastlegt' en 'ordent' voordat hij ze 'bewaart' op zijn servers en ze 'verstrekt' aan zijn gebruikers. Deze verrichtingen moeten als verwerking moeten worden gekwalificeerd, zelfs wanneer zij uitsluitend informatie betreffen die reeds als zodanig in de media is gepubliceerd.' (Bron: Volkskrant)

Het Hof oordeelde vervolgens dat de exploitant dus verantwoordelijk is voor de verwerking van de gegevens, inclusief de verwijdering daarvan.

De uitspraak is nog opmerkelijker omdat in 2013 de advocaat-generaal nog aangaf dat er in het Europese recht niet zoiets bestaat als het recht om vergeten te worden.

Omdat Google zich op Europese gebruikers richt, is het Hof van mening dat Google zich aan deze uitspraak te houden heeft, ook al vindt de verwerking van de gegevens plaats in de VS.  

Alleen voor EU burger

Door deze uitspraak kunnen Unieburgers bij Google een aanvraag indienen wanneer zij vinden dat hun gegevens verwijderd zouden moeten worden uit de index. Er is geen garantie dat Google de gegevens ook daadwerkelijk gaat verwijderen uit de index. Voor zover nu duidelijk is mag Google zelf bepalen aan welke verzoeken het gehoor geeft en aan welke niet. Het indienen van een verzoek is niet mogelijk voor mensen die geen EU burger zijn. Opmerkelijk is dat gebruikers uit Noorwegen, IJsland, Liechtenstein en Zwitserland wel een formulier kunnen invullen, ook al zijn zij geen Unieburger.

Als Google akkoord gaat met het verzoek zal verwijdering alleen plaatsvinden in alle EU versies van de zoekmachine. De resultaten worden niet verwijderd uit Google.com.
Dat zou inhouden dat wanneer iemand via Google.com bepaalde informatie zoekt over Europese burgers, deze informatie nog steeds te vinden is ook al is het verwijderd in een van de EU zoekmachines.

Bing & Yahoo

Deze regelgeving is ook van toepassing op Bing en Yahoo, zij zijn immers ook exploitanten die zich richten op de Europese burger.

De verklaring van Yahoo:

In light of the European Court of Justice decision, our team is currently in the process of developing a solution for Yahoo users in Europe that we believe balances the important privacy and freedom of expression interests.

En Bing geeft aan:

Given the complexity of the ruling and the questions that remain about how it will implemented, it’s really too early to speculate on its impact on Google or anyone else for that matter. We remain hopeful that the courts and data protection authorities will strike the right balance between protecting privacy rights and the freedom of expression.

Uiteindelijk zullen dus ook Bing en Yahoo met oplossingen moeten komen.

Verwijderingen zullen worden aangegeven

Voor zover nu te verwachten is zal Google het in de zoekresultaten aangeven als een resultaat verwijderd is. Dat gebeurt nu ook al met resultaten die in strijd zijn met het US DMCA (Amerikaanse copyright wet):

Hierdoor kunnen gebruikers van een zoekmachine wel degelijk zien dat er bepaalde informatie verwijderd is, welke informatie dat is zal niet bekend worden.

Verwijderd, maar niet verwijderd

Als Google akkoord gaat met het ingediende verzoek, zullen de resultaten verwijderd worden uit de zoekmachine index. Maar de oorspronkelijke content (tekst, filmpje, foto) staat nog steeds online op de betreffende pagina. Als iemand de URL doorgeeft of op een andere wijze aanbiedt, zal men nog steeds de pagina kunnen vinden.

Wat voor verzoeken zijn er nu binnengekomen?

Een dag na de uitspraak van de Europese rechter zijn er bij Google al 12.000 verzoeken binnengekomen. Volgens nu.nl stond de teller op 4 juni al op 41.000 verzoeken.
Als we marketingland.com zouden moeten geloven zouden diverse ‘soorten’ mensen al een aanvraag tot verwijdering hebben ingediend:

  • Een politicus die zich onbehoorlijk gedragen heeft
  • Een dokter met slechte reviews
  • Een veroordeelde pedofiel
  • Een beroemdheid met een crimineel verleden
  • Een bedrijf met slechte reviews

Searchengineland.com heeft een inventarisatie gemaakt van de soorten verzoeken en uit welk land de verzoeken komen. Bekijk hun hele artikel hier.

Wie trouwens al een verzoek heeft ingediend, kreeg de volgende automatische melding van Google:

Hi,

Thanks for reaching out to us!

We have received your legal request. We are currently building our system for removing links from our search results according to EU data protection law. In the meantime, your message is in our queue. Once we have our system up and running, we’ll process your request as quickly as our workload permits.

Regards, The Google Team

Het kan dus gerust nog even duren voordat verzoeken in behandeling worden genomen.

De praktijk

Hoe deze nieuwe wetgeving in de praktijk zal uitpakken zal moeten blijken. Het lijkt in ieder geval een aanleiding voor veel nieuw gesteggel en getouwtrek. Want hoe gaat Google bepalen aan welk verzoek wel of niet gehoor wordt gegeven? Wanneer is de eerste zaak van iemand die zich gediscrimineerd voelt of het niet eens is met de beslissing van Google?

Daarnaast is er natuurlijk de vraag hoe Google om zal gaan met het recht van het publiek om dingen te weten. Dat laster en smaad niet terug te vinden zouden moeten zijn lijkt een goed uitgangspunt.
Maar wat gaat er gebeuren met het verzoek van een bedrijf om slechte beoordelingen te verwijderen? "Wij" moeten toch kunnen onderzoeken of de instelling met wie we in zee gaan enigszins betrouwbaar is? Of wat te denken van personen die voor fraude veroordeeld zijn maar nooit opgepakt? Is het in dat geval niet juist een goede zaak dat we kunnen Google-en naar mensen en informatie kunnen vinden waarmee we onszelf kunnen beschermen?

En wat gebeurt er met mensen die een publieke rol hebben gespeeld? Kunnen we over 10 jaar nog terugvinden wie Volkert vd G. en Mohammed B. zijn geweest? Een lastige afweging voor Google waarbij een goede balans gevonden zal moeten worden tussen het recht van het publiek om dingen te weten en het recht van een individu om vergeten te worden. Of zal Google in (bijna) elke zaak besluiten dat het geen oordeel kan vellen en daarom in de praktijk de verzoeken afwijzen?

Tot slot

Wil jij ook vergeten worden? Vul dan hier het formulier in. De vraag is trouwens of wel de Spanjaard in kwestie er wat mee opgeschoten is, het oude krantenartikel mag dan verwijderd gaan worden uit de zoekresultaten, zijn naam zal de komende jaren naar verwachting alsnog terugkomen in de artikelen over deze zaak....

Afbeeldingen zijn afkomstig van Searchengineland.com